Terroir

Η Κρήτη διασχίζεται από μεγάλους ορεινούς όγκους που το ύψος τους φτάνει από 1.200 έως και 2.456 μέτρα, οι ορεινοί αυτοί όγκοι χωρίζουν την Κρήτη στη νότια και βόρεια πλευρά της. Δεν υπάρχουν εκτεταμένες πεδιάδες παρά μόνο πεδινές λοφώδεις εκτάσεις.

Οι περισσότεροι αμπελώνες είναι κτισμένοι στις βόρειες πλαγιές των βουνών τα οποία λειτουργούν ως φυσικοί φράχτες, προστατεύοντας τους αμπελώνες από τους θερμούς νότιους ανέμους του Λιβυκού πελάγους.

Το κρητικό κλίμα χαρακτηρίζεται από ήπιους, υγρούς χειμώνες και από ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Τα βουνά, σε συνδυασμό με την θαλάσσια αύρα του κρητικού πελάγους, προσφέρουν στους αμπελώνες δροσερούς ανέμους κατά τη διάρκεια των ζεστών μηνών του καλοκαιριού, παρατείνοντας έτσι την ωρίμανση των σταφυλιών με αποτέλεσμα τη δημιουργία ιδιαίτερων αρωμάτων καθώς και ισορροπία οξύτητας και σακχάρων.

Ο συνδυασμός του ήπιου κρητικού κλίματος και της έντονης ηλιοφάνειας που επικρατεί τους κρίσιμους μήνες της ωρίμανσης, συνυπολογίζοντας και το χαμηλό ύψους των βροχοπτώσεων τους μήνες αυτούς κάνει εφικτή την παραγωγή στην Κρήτη χαρακτηριστικών οίνων υψηλής ποιότητας.

Τα εδάφη της ζώνης των Πεζών, που καλλιεργούνται τα αμπέλια, παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία ως προς τα χαρακτηριστικά τους. Το χρώμα των εδαφών είναι γενικά φαιό ανοικτό ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που το χρώμα των χωμάτων είναι ερυθρό (κοκκινοχώματα).

Η περιεκτικότητά τους σε ασβέστιο θεωρείται υψηλή έως μέτρια και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα εδάφη προέρχονται κυρίως από ασβεστολιθικά πετρώματα. Τα εδάφη της περιοχής παρουσιάζουν μια σχετική ομοιομορφία στον τομέα αυτό, με την έννοια ότι δεν υπάρχουν εδάφη φτωχά σε ασβέστιο.

Τα εδάφη των αμπελουργικών περιοχών είναι κυρίως πηλώδη, πηλοαμμώδη αλλά και αργιλώδη. Βεβαίως λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας τους συναντάμε έως και αμμώδη ή αμμοπηλώδη εδάφη.

Η μεγάλη ποικιλομορφία τους συνεχίζεται και στην επιφάνειά τους. Υπάρχουν εδάφη επίπεδα, οριζόντια ή επικλινή που σε πολλές περιπτώσεις η κλίση τους είναι πολύ μεγάλη δυσχεραίνοντας την καλλιέργειά τους. Γενικά μπορεί να αναφερθεί ότι τα αμπέλια καλλιεργούνται κατά ένα μεγάλο ποσοστό σε πλαγιές λόφων ή σε μικρά οριζόντια επίπεδα κομμάτια γης με χαρακτηριστικό της περιοχής τα μικρά σε έκταση αμπελοτεμάχια.